Het syndicalisme

Trade union house

Tijdens het interbellum kende Lens een intensieve periode van vakbondsactivisme. Het syndicalisme in de mijnen van Pas-de-Calais dateert van 1884. De centrale administratie van het Syndicat des Mineurs du Pas-de-Calais (mijnwerkersvakbond van Pas-de-Calais) bevond zich in Lens, in het Maison Syndicale des Mineurs (het vakbondshuis van de mijnwerkers, gebouwd in 1911 en gereconstrueerd in 1922). Een plaatselijk figuur symboliseert de geschiedenis van het mijnwerkersyndicalisme: Emile BASLY (burgemeester van Lens van 1900 tot 1928). In 1891 werd Emile BASLY verkozen tot voorzitter van de mijnwerkersvakbond van Pas-de-Calais. In 1891 werd hij volksvertegenwoordiger. Samen met de andere 'mijnwerker-volksvertegenwoordiger' Arthur LAMENDIN zorgde hij ervoor dat enkele belangrijke wetten werden gestemd, over de hulpkassen (26 juni 1894), de pensioenkassen (29 juni 1894), en de werkongevallen (1898). Bij de vakbond wordt het interbellum gekenmerkt door de polemiek tussen de 'unitaristen' en 'reformisten'. In 1921 gingen zij elk hun eigen weg, tijdens het Congres van Lille. In 1935 verenigden de reformisten en unitaristen zich echter opnieuw, om de overwinning van het Front Populaire te verzekeren tijdens de parlementaire verkiezingen van 1936. Er vonden toen stakingen plaats waarbij mijnen en fabrieken werden bezet. De stakingen eindigden met de akkoorden van Matignon.

FacebookTwitterPartageImprimerEnvoyer